My Slogan
>> 12 February, 2010
'Work hard for the Nation,
Love the Nation'
ႏွစ္သစ္ကူးညမွာ
ရာစုႏွစ္အတြင္းက
ၾကားေနက် အသံေလး
လြင့္ပါးစြာနဲ႔ တမ္းတျခင္းကိုရွတယ္
ႏွင္းေတြ …
ႏွစ္ေတြ …
လြတ္လပ္တဲ့သီခ်င္းကိုညည္းေနတဲ့ လူေတြ …
(တစ္ကယ္က) လြတ္လပ္တဲ့ ေလဟာနယ္ကိုယ္တုိင္က
ေလွာင္အိမ္ထဲမွာ …
ႏွစ္ေတြ …
ႏွင္းေတြ …
ေနာက္..........
ေသသြားတဲ့အိပ္မက္ေတြ
အသက္နဲ႔နီးေသာ သစၥာတရား
အရာဝတၳဳေတြရဲ႕ ေသးသိမ္မႈေတြ
ေဝးခဲ့တဲ့အသိမွာ လြမ္းေနတဲ့ကဗ်ာ
အားလံုးဟာ
ကမာၻရဲ႕ ဟိုဘက္အျခမ္းေရာ
ကမာၻရဲ႕ ဒီဘက္အျခမ္း မွာပါ
ကိုယ္နဲ႔ မဆုိင္ရသလိုပဲ
တံခါးဟာ ကိုယ့္စကားနဲ႔ အတူ ပိတ္သြား …
ကိုယ့္အျမင္အာ႐ံုေတြကိုလည္း
တံခါးနဲ႔အတူ ပိတ္မသြားဖို႔
ေရာ္ရြက္ေတြလို ေလယူရာပါမသြားဖို႔
ဟိုးေရွ႕ေရွ႕တုန္းက
ေႏြးေႏြးေထြးေထြးအနမ္းေလးကိုပဲ
ဒိုင္ယာရီစာအုပ္အေဟာင္းေလးထဲ
ျပန္ဖြင့္ဖတ္ေနရ
ႏွစ္ေတြ …
ႏွင္းေတြ …
ေနာက္ …
အနမ္းေတြကေတာ့ မသစ္ႏိုင္ေတာ့ၿပီပဲ
မခ်ိတင္ကဲပါပဲ ဒီဇင္ဘာ …
နင္ဟာငါ့အတြက္ကေတာ့
အေဟာင္းထည္ပဲ
ေဆာင္တြင္းမေလးေရ
အဖိုးအခမဲ့ ၾကင္နာျခင္းေတြနဲ႔
ဤခင္တန္းမွာ..........
အၿမဲတမ္း စိမ္းလန္းရင္း
ဒီအခ်ိန္ကို
ဒီအရိပ္ေအာက္မွာ
ေနာက္ထပ္လာထိုင္ဦးမယ္
ခုေတာ့
ငါျပန္ၿပီ ဒီဇင္ဘာ…။ ။
ဒီလိုနဲ႔
ပြဲေတာ္ညအလြန္ရွင္းတမ္း
တိတ္ဆိတ္မႈ တစ္ေသာင္းအားနဲ႔
ငါ့ကို ေမွာင္တစ္ေဆာင္းက်ေစခဲ့ေပါ့..........
ငါ့လည္း နင့္သစ္ပင္ျဖစ္ခဲ့တာပဲ
ခုေတာ့ ငါ့ရဲ႕ေကာက္သင္းေကာက္အလြမ္း
နင့္အတြက္ တစ္ဘာသာဆန္းေနၿပီလား
လယ္သူမေရ..........
ႏွစ္သစ္ကို
ဆူးခက္လြမ္းနာေတြနဲ႔ႀကိဳ
နင္ကေတာ့ အိပ္မက္ပ်ိဳေတြနဲ႔
ဘယ္ထိေအာင္ ေျခခ်င္းရွဳပ္ဦးမွာလဲ..........
ေဝးေနတိုင္း နီးေနတဲ့စိတ္
အိပ္ေနတိုင္း ႏိုးေနတဲ့မေနာနဲ႔
ေစာဝင္ခဲ့တဲ့ေဆာင္းမွာ ငါဟာေက်ာဆန္႔
မင္းကိုလြမ္းဖို႔ မပ်င္းရိပါဘူးကြယ္..........
ဘယ္သူမွ မသိခဲ့တဲ့ မွဲ႔နက္တစ္လံုးေပါ့
(အဲဒီညက)နတ္ဆိုးတစ္ေကာင္လိုခုန္ေပါက္
ရက္စက္ဂီတနဲ႔
ငါ့ရင္ကိုခတ္သြားခဲ့တာ..........
ေျမနိမ့္ရာကိုမွ လွံစိုက္
ဘဝကို ရွပ္တိုက္စီးသူေတြရဲ႕ၾကားထဲ
ေျမႀကီးတစ္ေကာင္လိုက်င့္
ရင္ဘက္ေတြကို ရဲရဲရြံ႕ရြံ႕ဆြဲဖြင့္ရင္း
အိပ္သြန္ဖာေမွာက္ ဖ်ားနာခဲ့တဲ့ေန႔ေတြ မနည္းေပါ့..........
တစ္ခါတစ္ေလေတာ့
ေဘးက်ပ္နံက်ပ္ ေန႔ရက္ေတြကို
ေဆးစာမဟုတ္တဲ့ ေဆးစာေတြနဲ႔ကုမဲ့အစား
ကိုယ့္မ်က္လံုးကို ျပန္ကိုက္
ဓါတ္ၾကမ္း တိုက္ျပစ္ခ်င္တယ္..........
ၾကားေနက် သံေယာဇဥ္ေတာလား
ဒီအခ်ိန္မွာမွားခ်င္မွ မွားမယ္
မွန္ခ်င္မွလည္း မွန္မယ္
ဒါေပမဲ့ လူဆန္တတ္ခဲ့သူတစ္ေယာက္ရဲ႕
လူလားေျမာက္တဲ့ဆုေတာင္း
သူတို႔ ျဖည့္ဆည္းေပးခဲ့ဖို႔ေကာင္းတယ္..........
ဝတ္ေနက် မုသားတစ္ရံရယ္
ဝတ္ေနက် ဖိနပ္တစ္ရံရယ္
ဝတ္ေနက် မုတတစ္ထည္ရယ္
ဝတ္ေနက် တီရွပ္တစ္ထည္ရယ္
ခုေတာ့ အားလံုးကိုခြာခ်
သင္းကြဲစိတ္ကိုမွ ခ်ဳပ္လုပ္ဝတ္ဆင္
ကိုယ့္ကိုကိုယ္ လံုၿခံဳၿပီလို႔ ထင္ေနမိတယ္..........
ေႏွာင္းလူတစ္ေခတ္
မေကာင္းေျပာရစ္ခဲ့ရင္ေတာင္
ရိုင္းတတ္လို႔ ရိုင္းေနၾကတဲ့လူေတြကို
ရိုင္းတယ္လို႔ ေျပာေလာက္ေအာင္ထိ
ငါတို႔ မရိုင္းခဲ့ဘူး..........
ေဆာင္းတံစက္ၿမိတ္ေအာက္ကေႏြ
ငါ့ကိုလက္ယက္ ေခၚတယ္
ေလာကဓံနဲ႔ ပလူးပလဲေနရင္း
ကံၾကမၼာအႏိုင္က်င့္လည္း
အလြန္ဆံုး ဒီတစ္ဘဝေပါ့..........
ပုထုဇဥ္တစ္ေယာက္ရဲ႕ အထုပၸတၱိ
အႏွစ္ခ်ဳပ္ၾကည့္ရင္
မီးသံုးမီးနဲ႔ကင္းတဲ့စာမ်က္ႏွာ ဘယ္ရွိလိမ့္မလဲ
ဗံုလံုတစ္လွည့္ ငါးပ်ံတစ္လွည့္နဲ႔
ဒီစက္ဝန္းထဲ က်ရာဇာတ္ရုပ္မွာ
ေပ်ာ္ေပ်ာ္ႀကီး ေခါင္းရွဳပ္တတ္ေနၿပီ..........
လြတ္ေျမာက္ရာ
လြတ္ေျမာက္ေၾကာင္းေတာ့ သိပါရဲ႕
ဒါေပမယ့္ ကိုယ္လည္း သူလိုကိုယ္လိုထဲက
သူလိုကိုယ္လို တစ္ေယာက္ေပမို႔
ေနာင္ဘဝ ကူးပါရေစဦး..........
ဂရုဏာေဒါသနဲ႔
မင္းကို ဖြဖြေလးဆူခဲ့တာကလြဲရင္
အာဃာတ မဆိုဘိ
အမုန္းတရားေလးေတာင္ မရွိခဲ့..........
ၾကင္နာေသာစကားနဲ႔
အားေပးလို႔ဆုိရင္း
ငါတို႔ရဲ႕ခြန္အား
မင္းကိုယ္ေပၚမွာ ထြန္းညွိလို႔ထားမယ္..........
အတူတူသြား အတူတူစား
အတူတူေသာက္
တို႔ေတြက တစ္လမ္းထဲ
အတူတူေလွ်ာက္ေနၾကတဲ့ လူေတြေလ..........
ေဖးမလို႔ကူ
မင္းၿပိဳလဲရင္ ငါကထူရမွာေပါ့
လူ.....လူသားခ်င္း
လူသားတရားကို နားလည္ရမယ္..........
အားငယ္စရာမရွိ
သိမ္ငယ္စရာမရွိ
အျပစ္ကို အျပစ္မွန္းသိရင္
အဲဒီထဲမွာ စိတ္ထပ္မႏွစ္ဖို႔လိုတယ္..........
ေလာကဓံတရား
ဘယ္ေတာ့မွ ရွစ္ပါးထက္မပိုပါဘူး
မင္းလည္းလူ ငါလည္းလူ
ကံၾကမၼာကို ကလူက်ီစယ္လို႔ရတယ္..........
ဘဝဆံုးတိုင္း စိတ္ဓါတ္မဆံုး
စိတ္ဓါတ္ဆံုးမွသာ ဘဝကလံုးလံုးဆံုးတာ
Ryan Wayne White ရဲ႕ေသြးတစ္စက္
တစ္ကမာၻလံုး ရဲပေတာင္းခတ္ခဲ့တယ္..........
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ ေဝေနသူအတြက္
အနာဂါတ္ဆိုတာ ဘယ္ေတာ့မွမေသဘူး
ဒီလို ေန႔သစ္ရက္ပ်ိဳမွာ
မင္းကို ငါတို႔ လက္ကမ္းလို႔ႀကိဳမယ္..........
Ryan Wayne White (6/20/1971 - 8/4/1990) ~ အသက္ (၁၃)ႏွစ္ အရြယ္တြင္
The day is drawing near,
ခ်စ္သူေရ.....
ေသြးသားထက္က
မီးခိုးေရာင္လက္ေခ်ာင္းေတြေျဖေလွ်ာ့
ငါ့ကို အသက္ရွဴခြင့္ျပဳပါ
ေမွာင္တစ္ဝက္ လင္းတစ္ဝက္နဲ႔
ကံၾကမၼာလမ္းမွာ
ျမဴခိုးေတြ စူးနစ္ကုန္ၾကၿပီ..........
မင္းေပးထားတဲ့
ေနတစ္ကြယ္စာကေန ေျပးထြက္
အလင္းေတြထက္ ျမင့္ေအာင္
ပ်ံသန္းႏိုင္တဲ့ ငွက္တစ္ေကာင္အျဖစ္
ရာဇဝင္မွာ တြင္က်န္ရစ္ခဲ့ခ်င္တယ္..........
တနဂၤေႏြ (၇)ခု လြန္ေျမာက္
ေနာက္ဆံုးေတာ့လည္း
စစ္ရွံဳးသူတို႔ အလကၤာ
မင္းရဲ႕ရယ္သံေအာက္မွာ
ဌာန္ကရိုဏ္းက်က် ရြတ္တတ္ဖို႔ပဲလိုတယ္..........
ခ်စ္သူေရ.....
တစ္ကယ္ေတာ့ ငါဟာ
အေတာင္တစ္လက္ အရွံဳးတစ္ဖက္နဲ႔
ေဘးတိုက္ပ်ံေနတဲ့ ငွက္တစ္ေကာင္ကြဲ႕
သိရဲ႕လား..........
© Blogger templates Sunset by Ourblogtemplates.com 2008
Back to TOP