အတိမ္အနက္ကို
ပိုင္းျခား၍ မရေသာ
စိ္တ္အစဥ္သည္
အေလာသံုးဆယ္ ညမ်ားတြင္
အိပ္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္တတ္၏..........
လတ္တေလာ ေပ်ာ္ရႊင္မႈတြင္
အသားက်ခဲ့ျခင္းသည္
ေႏွာင္းျဖစ္ကမၻာ၏
လူျဖစ္ရက်ိဳး မနပ္ျခင္းကို
အထင္ကရ ျဖစ္ေစသည္..........
ေနာက္ဆံုး
ထပ္တလဲလဲ သံုးစြဲမႈတြင္
အကၡရာစဥ္မ်ား လံုးပါး ပါးခဲ့ရသည္..........
ပန္းဆိုးတန္း တဝိုက္ေလထုနဲ႔
အသက္ဆက္တဲ့ လူေတြထဲမွာ
ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ သူငယ္ခ်င္းေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားပါတယ္
ေရငံုႏႈတ္ပိတ္ စိတ္ကူးစိတ္သန္းေတြ
ပြင့္အာဖလွယ္ရာ ေခ်ာင္က်က်စားပြဲမွာ
ကၽြန္ေတာ္၊ လင္းေနညိဳနဲ႔ ေပါ့စိမ့္ႏွစ္ခြက္ပါတယ္
ရေတာင့္ရခဲ အခြင့္အေရးတစ္ခုရဲ႕
စိတ္ေျပလက္ေပ်ာက္ (၁၉) လမ္းမွာ
ကၽြန္ေတာ္ ခါလစ္နဲ႔ အကင္တစ္ပြဲပါတယ္
သူသာတယ္ ငါသာတယ္ ျငင္းခံုျခင္းရဲ႕
စိတ္လုိလက္ရ အခက္အခဲေတြမွာ
လင္းေနညိဳ ခါလစ္ နဲ႔ မာနေတြပါတယ္
ဥပုါလ္ေစာင့္ေသာ ေန႔လည္စာမွာ
အာႀကီးဆိုင္ နဲ႔ ေဒါပံုပါတယ္
မေျပာင္းလဲေသာ အေၾကာင္းအက်ိဳးထဲမွာ
ကၽြန္ေတာ္ တစ္ေယာက္သာပါတယ္..........
မင္းဟာ
ငါ့ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြကို ရိုက္ခ်ိဳး
ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ပ်ိဳးတဲ့ မီးတစ္စင္း..........
မွားတယ္လို႔ ဝန္ခံ
မင္းမွန္ပါတယ္ ဆိုတာေတာင္
ေထာက္ထားတဲ့ဒူးကို ရိုက္ခ်ိဳး
ဆႏၵေတြေမွာက္တဲ့ အထိ
ငါ့ကိုထိုးခဲ့တယ္..........
မင္းကေတာ့ တန္ရာတန္ေၾကးဆိုေပမယ့္
ငါ့အတြက္ေတာ့
ဒါက ရင္မဆယ္ႏိုင္တဲ့ ဒါဏ္ရာဒါဏ္ေၾကး..........
ဒုကၡေတြေပၚမွာ
မင္းနာမည္ကို တံဆိပ္ကပ္
တိတ္တိတ္ေလး ေပ်ာ္ခဲ့ဖူးေပမယ့္
ဒုကၡေတြက နာမည္မေျပာင္း
ငါသာဘဝေျပာင္းဖို႔ ႀကိဳးစားေပးခဲ့တာ
မင္းေၾကာင့္ေပါ့ ခ်စ္သူ..........
မိုးစုန္းစုန္းခ်ဳပ္မွ
လေရာင္ေအာက္ ဖ်စ္သိပ္ခဲ့ရတဲ့အလြမ္း
ႏွစ္လံုးတည္းနဲ႔ပဲ ရာဇဝင္ေတြလည္းေက်ခဲ့..........
မလြမ္းေလာက္ပါဘူး ေျပာတဲ့လူေတြ အျပင္ထြက္
ဒီအခန္းထဲမွပဲ ငါတို႔လြမ္းၾကရေအာင္
ခင္ဗ်ားတို႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ အလြမ္း
ရုပ္နာမ္ခြဲလို႔ ရမယ္ထင္လား..........
တစ္ကယ္ေတာ့ခ်စ္သူဆီမွာ ဦးတည္ကပ္ၿငိလို႔
ယဲ့ယဲ့ေလးလြမ္းလည္း သူ႕ဆီ
နာၾကည္းစြာလြမ္းလည္း သူ႕ဆီ
မလြမ္းတတ္ေအာင္လြမ္းလည္း သူ႕ဆီေရာက္မယ္..........
ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ေက်ေက်နပ္နပ္ကို လြမ္းခဲ့ပါရဲ႕..........
ဘယ္သူမွမသိတဲ့ က်ရွံဳးစိတ္ေတြ
လူေတြမျမင္ေအာင္ ျပန္ဝွက္
ငါ့ကိုငါ ျပန္ရွက္ေနရတဲ့အခ်ိန္
လက္ဝဲဘက္ ေကာင္းကင္တစ္ခုစာလစ္လပ္မႈေတြနဲ႔
သင္းကြဲစိတ္ေတြက ခူးရခဲ့လို႔လား..........
အလင္းေတြ အေမွာင္ခ်
က်ိတ္မွိတ္ၿပီး အိပ္စဥ္
မျမင္ႏိုင္တဲ့ အျဖဴတစ္မံႈစာမွာ
မင္းကို ငါျမင္ေနရေသးတယ္..........
အမ်ားသိၿပီးသား
အက္တမ္တစ္ခု
ေပါက္ကြဲမႈအားက
လိေမၼာ္သီးတစ္လံုးေလာက္ မခ်ဥ္ဘူး..........
ဒီအခ်ိန္မွာ ဘာလုပ္ေနလဲ
လြမ္ေနသလား
အိပ္ငိုက္ေနသလား
တစ္ခုခုေတာ့ ျဖစ္သင့္တယ္..........
ဆာေလာင္မႈေတြနဲ႔
ကဗ်ာေရးခ်ေတာ့
ဒါဏ္ရာေတြပဲ ထြက္လာတယ္..........
ဥတုသံုးပါးလံုး လြမ္းတဲ့စိတ္
ဘယ္သူမွမသိေအာင္ က်ရွံဳးလို႔
သကၠရာဇ္ေတြၿပိဳလဲ
အတိတ္ေတြပဲ ျပန္ျပန္ေရာက္ေနလို႔
မရိတ္သိမ္းရေသးတဲ့
နင့္အေၾကာင္းေမးလိုက္တယ္..........
ဒီအခ်ိန္မွာ ဘာလုပ္ေနလဲ
လြမ္းေနလား
အိပ္ငိုက္ေနလား..........
ဒီလို ဧပရယ္လမွာ
ရင္ဘက္ေဟာင္းနဲ႔လူ
ႏွစ္ေယာက္တစ္အိပ္မက္ ျမင္ရင္
ႏွလံုးသားအာဟာရ က
တစ္က်စ္က်စ္ ျမည္တယ္..........
ကံၾကမၼာပဲ ခါးခဲ့သလား
ရင္ခုန္သံပဲ မွားခဲ့ေလသလား
ေဝဝါးဝါး အတိတ္က
သံေယာဇဥ္ လက္က်န္ရွင္းတမ္း
အဘယ္ေသာဓါးႏွင့္ ခုတ္ပိုင္းရမလဲ..........
သတိရစိတ္ တဖြားဖြားေဝရင္
ငါ့ကို ငါပဲ ေသဆံုးရမလား
ငါကိုယ္တိုင္ပဲ ေသဆံုးေနသလား..........
© Blogger templates Sunset by Ourblogtemplates.com 2008
Back to TOP